Szczegóły
Pobierz Docx
Czytaj więcej
W tym odcinku Mistrzyni podkreśla znaczenie bezpośredniego doświadczenia duchowego w porównaniu z debatą filozoficzną i wyjaśnia, w jaki sposób prawdziwy Mistrz prowadzi poszukiwaczy do wewnętrznego Niebiańskiego Światła i Dźwięku oraz do wyższych sfer.Więc właśnie zauważyliśmy, że Kraina Amitabhy wygląda jak z bajki. Dużo ludzi sobie pomyśli: „Cóż, ale wyobraźnia, halucynacja albo złudzenie”. No i według niektórych chrześcijańskich wierzących, buddyzm jest jakby rodzajem wyobraźni, halucynacją czy coś. Nie, nie, nie. Mówię wam prawdę: Kraina Amitabhy istnieje. Niektórzy z moich uczniów odwiedzili ją po inicjacji albo niektórzy z nich odwiedzają ją w czasie inicjacji, gdyż nie zajmuje długo by odwiedzać te „kraje”. To tylko sekunda, idziecie, i sekunda, wracacie. Ułamek sekundy. To wszystko zależy od otwartości naszego umysłu czy wewnętrznego kanału. Wszystko jest wewnątrz; nie ma nic, co możemy znaleźć na zewnątrz.To wszystko zależy od otwartości naszego kanału lub tzw. naszego „umysłu”, czy też naszego poziomu oświecenia. A więc tak jest różnica między halucynacją, wyobraźnią, złudzeniem i rzeczywistością. Jeśli jakieś miejsce jest halucynacją lub wytworem wyobraźni, to inni nie mogą tam pójść. Tylko ta jedna osoba może, i to tylko może pójść jeden raz, nigdy dwa, no bo to jest sen, złudzenie. Ale jeśli miejsce jest realne, to każdy może przyjść przed nim, po nim czy w dowolnej chwili i potwierdzić istnienie tego miejsca. A więc jeśli nie praktykujemy sposobu by dostać się w te miejsca, to nie możemy wiedzieć, że one istnieją.I większość religii na świecie opiera się o pewien rodzaj filozofii i argumentacji, w te i z powrotem - czy Bóg istnieje czy nie istnieje? I jeśli tak, to dlaczego lub dlaczego nie? Cóż, ja nie jestem wyjątkiem. Przeważnie, kiedy wygłaszam wykłady, to też muszę przedstawić poglądy różnych religii i tak zrobić, aby zrozumieli, że to co Budda powiedział o Księżycu i to co Lao Tze powiedział o Tao, i co Pan Jezus powiedział o Niebie, to jest to samo. Ale to nie jest moja intencja i nie jest mój ukochany temat.Tak naprawdę, to trudne. I wiecie co? Kiedy ja umrę, inny ktoś jak przyjdzie, to będzie musiał dodać pewne moje powiedzenia, aby znów porównać i przekonać późniejsze pokolenia, że „[Najwyższa] Mistrzyni Ching Hai mówiła to samo co Budda, nie trzeba się sprzeczać”, itd. I tak w kółko, i w kółko. Mamy więc tak wiele religii na tym świecie bez żadnej pomocy dla tęskniących ludzi.Bo my mówimy jedynie o filozofii, a nie pokazujemy ludziom drogi. Tej „drogi” nie można pokazać za pomoc książek, przemówień, ale za pomocą doświadczeń. I dlatego Budda powiedział: „Patrz na mój palec, a znajdziesz drogę”. Dlatego, jeśli królowa szła za Buddą, to widziała Krainę Buddy, poszła z Nim. Palec to tylko znaczy instrukcja, by śledzić, wierzyć w Mistrza i pozwolić Mistrzowi by was prowadził w odpowiednie miejsce dla waszego duchowego osiągnięcia w danym czasie. To właśnie jest znaczenie palca. Teraz, królowa, ona była żarliwym wyznawcą Buddy i oddała się instrukcjom Mistrza. Dlatego, owego dnia w więzieniu, z bardzo szczerym i tęskniącym sercem, modliła się do Buddy, że ten świat jest zbyt nieszczęsny. Jej własny syn wsadził ją do więzienia. I dlatego uważała, że ten świat jest pełen nieszczęścia, smutku i niepewności.Modliła się do Buddy, aby mogła pójść do jakichś Krain, jakichś miejsc we Wszechświecie, które są bardziej stabilne, bardziej kochające i życzliwsze. A więc Budda przyszedł i zabrał ją do takiej Krainy. Po tym jak wróciła z Krainy Amitabha, zapisała swoje doświadczenie. A te wyciekły. I zatem wpadły ludziom w ręce i oni je wydrukowali. I nawet do dzisiaj mamy je zachowane w pełnej oryginalnej wersji.I mimo, iż dużo ludzi zna treść tej Sutry, to mniej ludzi doświadcza Krainę Buddy Amitabha. To samo jest w chrześcijaństwie. Jeśli nie jesteśmy szczerze oddani, jeśli od wielu narodzin nie mamy daru duchowej tendencji, to trudno jest przeciętnemu chrześcijańskiemu wierzącemu doświadczyć Drugie Niebo czy Trzecie Niebo albo (wewnętrzne Niebiańskie) Światło Boga lub (wewnętrzny Niebiański) Dźwięk Boga, o którym jest napisane w Biblii. Na przykład, w chrześcijaństwie, są tam pewne doświadczenia o Wewnętrznym Królestwie Bożym. Np. kiedy (Pan) Jezus był chrzczony, to widział białe (wewnętrzne Niebiańskie) Światło z Nieba. Duch Niebios zstąpił jak biała gołębica.Pamiętacie? (Tak.) Teraz, jak wielu z nas jest chrzczonych z tak wielkimi doświadczeniami? Albo kiedy Mojżesz poszedł na górę Synaj, to widział Boga jako wielki płomień. Bój objawił się jak wielki płomień - wielkie (wewnętrzne Niebiańskie) Światło. Właściwie, pisze tylko wielkie (wewnętrzne Niebiańskie) światło. Bóg to jest (wewnętrzne Niebiańskie) światło i Głos Boga to jak Dźwięk grzmotu, Dźwięk wielkiej wody. I Jan słyszał Dźwięk trąbki w Niebie. A ktoś inny został zabrany do Trzeciego Nieba, itd. Teraz, kto ma tego rodzaju doświadczenia w tych czasach? Bardzo rzadko, bardzo rzadko.Są pewni wyjątkowi święci w Królestwie chrześcijańskim i mają oni podobne doświadczenia do tych opisanych w Biblii. Ale przeciętny chrześcijanin czy przeciętny buddysta nie jest w stanie ich doświadczać. Religie więc sprowadzają się do niczego bez realnego doświadczenia. A więc ktoś, kogo nazywa się „oświeconym” to osoba, która może pójść wedle woli do tych (wewnętrznych Niebiańskich) Świetlistych Krain, Świetlistych Sfer, Świetlistych Światów Istnienia. Przynajmniej ci z moich uczniów nazywani są „oświeceni” gdyż oni doświadczają (wewnętrzne Niebiańskie) Światło.„Oświecenie” znaczy, że musicie mieć (wewnętrzne Niebiańskie) Światło, by być „oświeconym”. (Wewnętrzne Niebiańskie) Światło jest w was. W Biblii chrześcijańskiej pisze: „Uważajcie, aby Światło w was nie stało się ciemnością”. I pisze też: „Jeśli twoje oko jest pojedyncze, twoje całe ciało będzie pełne Światła”.Zawsze jest wspomniane (wewnętrzne Niebiańskie) Światło, (wewnętrzne Niebiańskie) Światło i (wewnętrzne Niebiańskie) Światło. I jeszcze, mówi się o wielu rodzajach Bożych (wewnętrznych Niebiańskich) Dźwiękach, jak np. Dźwięk grzmotu, Dźwięk wielkiej wody, Dźwięk Niebiańskiej trąbki, harfy, tego typu rzeczy. Teraz, jeśli nie widzimy Boga wcale, to przynajmniej musimy widzieć trochę Bożego (wewnętrznego Niebiańskiego) Światła - manifestację Boga - czy słyszeć Niebiańską Muzykę, która rozbrzmiewa z Nieba, aby zapewnić nas, że jesteśmy bardzo blisko Nieba. A jeśli nie widzimy Buddy Amitabha czy nie jesteśmy zbierani do tej krainy, to przynajmniej widzimy trochę (wewnętrznego Niebiańskiego) Światła Buddy Amitabha. Gdyż „Amitabha” znaczy „nieskończone Światło”. Czy przynajmniej słyszymy jakieś (wewnętrzne Niebiańskie) Dźwięki - Dźwięk z Krainy Amitabha, (wewnętrzny Niebiański) Dźwięk śpiewających (osób-)ptaków, (wewnętrzny Niebiański) Dźwięk liści i (wewnętrzny Niebiański) Dźwięk wszystkich (osób-)zwierząt czy jak Buddowie mówią Dharmę, nauczają. Przynajmniej słyszymy z daleka i wtedy jakoś wiemy, że jesteśmy bardzo blisko Krainy Buddy albo że mamy kontakt z granicą Krainy Buddy. Inaczej, to skąd wiemy w ogóle czy Bóg istnieje, czy Budda istnieje, czy jakieś Krainy Buddy istnieją?Jeszcze jedną rzecz chciałabym tu wspomnieć o Buddzie Amitabha. W sutrze pisze, że Amitabha, kiedy On był w ciele fizycznym, kiedy praktykował jako Święty, jako jogin, to miał 48 przysiąg. Jedna z tych przysiąg jest taka: Jeśli ktoś słyszy Jego imię, modli się do Niego choć raz w czasie śmierci - oczywiście szczerze i z całkowitym oddaniem i tęsknotą - to On zabierze tą osobę do Krainy Buddy, Swojej Krainy. Ale Jego Kraina, według sutry, to nie jakieś gotowe miejsce czy kupione z supermarketu miejsce albo już sobie tam czeka puste. Jego Kraina została stworzona z Jego własnej Duchowej Mocy - Jego własnej powściągliwości i dyscypliny.To właśnie odróżnia buddyzm od chrześcijaństwa. Ale jest tak tylko dlatego, bo Chrystus nie miał za dużo czasu by wyjaśnić nam w szczegółach o co Mu chodziło w tak krótkich paragrafach. Albo może wyjaśnił, ale informacje te były zbyt obciążające dla kościoła i je wycięli. Albo może wyjaśnił, ale dominujący autorytet wymazał to. Zdarza się wszystko; wszystko.Więc teraz pozwólcie, że wam powiem o Buddzie Amitabha. Kiedy On praktykował powściągliwość i cnoty medytacji, to ślubował, że Jego Kraina, Jego własna Kraina później będzie tak czysta jak kryształ, tak cenna jak diament i każdy zawsze może tam pójść jeśli szczerze tego sobie życzy.Po co zatem wam to wszystko mówię? No więc tak: wielki Mistrz cnót i mocy może nawet zabrać nas do Swojej własnej Krainy. Może stworzyć dla nas nowe Niebo. Tak samo jak powiedział Pan Jezus: „W Domu mojego Ojca jest wiele mieszkań”,Photo Caption: „Odległość jest tylko fizyczna”
