"ਪੈਸੀਫਿਕ ਰਿੰਗ ਆਫ਼ ਫਾਇਰ ਵਿੱਚ ਲਾਵਾ ਨਦੀਆਂ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਸੰਭਾਲਣਾ"

"ਪੈਸੀਫਿਕ ਰਿੰਗ ਆਫ਼ ਫਾਇਰ ਵਿੱਚ ਲਾਵਾ ਨਦੀਆਂ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਸੰਭਾਲਣਾ" ਤਾਈਵਾਨ (ਫਾਰਮੋਸਾ) ਵਿੱਚ ਕੁਆਂਕਸਿਨ ਤੋਂ ਗਵਾਹੀ, ਜੋ ਕਿ ਸਾਡੇ ਸੁਪਰੀਮ ਮਾਸਟਰ ਚਿੰਗ ਹਾਈ ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਦੇ ਇਕ ਮੈਂਬਰ ਹਨ (ਸਾਰੇ ਵੀਗਨ) 10 ਦਸੰਬਰ, 2025 (ਚੀਨੀ ਵਿੱਚ)

8 ਦਸੰਬਰ, 2025 ਨੂੰ ਰਾਤ 11:15 ਵਜੇ, ਜਾਪਾਨ ਦੇ ਅਓਮੋਰੀ ਵਿੱਚ ਇਕ 7.6 ਤੀਬਰਤਾ ਦਾ ਭੂਚਾਲ ਆਇਆ। ਛੱਬੀ ਘੰਟੇ ਬਾਅਦ, ਸਤਿਗੁਰੂ ਜੀ ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੁਰੰਤ ਪੈਸੀਫਿਕ ਰਿੰਗ ਆਫ਼ ਫਾਇਰ ਵਿੱਚ ਡੂੰਘੇ ਭੂਮੀਗਤ ਚਲੇ ਗਏ। ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਦੁਆਰ ਦੋ ਵਿਸ਼ਾਲ ਟੈਕਟੋਨਿਕ ਪਲੇਟਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਸਬ-ਡਕਸ਼ਨ ਜ਼ੋਨ (ਟੱਕਰ ਬਿੰਦੂ) ਜਾਪਦਾ ਸੀ। ਜਿੰਨਾ ਅਸੀਂ ਜ਼ਮੀਨਦੋਜ਼ ਜਾਂਦੇ ਗਏ, ਚੱਟਾਨਾਂ ਦੀਆਂ ਪਰਤਾਂ ਓਨੀਆਂ ਹੀ ਲਾਲ ਅਤੇ ਗਰਮ ਹੁੰਦੀਆਂ ਗਈਆਂ। ਅਖੀਰ, ਅਸੀਂ ਚਮਕਦੇ ਲਾਲ ਲਾਵੇ ਦੇ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਾਲ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਗਏ! ਲਾਵੇ ਦੇ ਥੰਮ੍ਹ ਇੱਕ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇੱਕ ਹਿੰਸਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉੱਪਰ ਵੱਲ ਫਟ ਰਹੇ ਸਨ, ਜਿਵੇਂ ਧਰਤੀ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਗੈਸ ਛੱਡ ਰਹੇ ਹਵਾਦਾਰ ਕਣ। ਮੈਂ ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਰਹੱਸਮਈ ਬਰਫ਼ ਪਾਉਣ ਹੀ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਸਤਿਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਹਦਾਇਤਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ: "ਇਸ ਵਾਰ ਲਾਵੇ ਦੀ ਵੰਡ ਵੱਖਰੀ ਹੈ। ਪੂਰੀ ਲਾਵਾ ਪੱਟੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਤੱਕ ਨਦੀ ਵਾਂਗ ਖਿਤਿਜੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਫੈਲ ਰਹੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਅਸੀਂ ਦਮਨ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ। ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਲਾਵੇ ਨੂੰ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਰੋਕ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਦੂਜੇ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਲਾਵਾ ਨਦੀਆਂ ਸੁਚਾਰੂ ਢੰਗ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਵਹਿਣਗੀਆਂ। ਦਬਾਅ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਉਹ ਸਤ੍ਹਾ ਵੱਲ ਹਿੰਸਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਫਟਣਗੇ। ਇਸ ਲਈ, ਸਾਨੂੰ ਇਸਨੂੰ ਵੱਖਰੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਸੰਭਾਲਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ।" "ਤੁਸੀਂ ਸਿਰਫ਼ ਹੇਠਾਂ ਵੱਲ ਛੇਕ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਲਾਵਾ ਵਹਿ ਸਕੇ ਅਤੇ ਜ਼ਮੀਨਦੋਜ਼ ਡੂੰਘਾ ਫੈਲ ਸਕੇ। ਇਸਨੂੰ ਸਤ੍ਹਾ ਵੱਲ ਵਧਣ ਤੋਂ ਰੋਕਣ ਦਾ ਇਹੀ ਇੱਕੋ ਇੱਕ ਤਰੀਕਾ ਹੈ।"

ਸਤਿਗੁਰੂ ਜੀ ਦੀਆਂ ਹਦਾਇਤਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਮੈਂ ਵੱਡਾ ਕੀਤਾ ਜਿੰਗੂ ਰਾਡ (ਜਾਦੂਈ ਸੋਟਾ) ਕੱਢਿਆ ਅਤੇ ਚੱਟਾਨਾਂ ਦੀਆਂ ਪਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਅਣਗਿਣਤ ਛੇਕ ਕੀਤੇ। ਫਿਰ ਲਾਵਾ ਇਨ੍ਹਾਂ ਛੇਕਾਂ ਰਾਹੀਂ ਜ਼ਮੀਨ ਦੇ ਅੰਦਰ ਹੋਰ ਡੂੰਘਾਈ ਨਾਲ ਰਿਸ ਗਿਆ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਕੁਝ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ, ਦਬਾਅ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਅਜਿਹਾ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਲਾਵਾ ਸਤ੍ਹਾ ਵੱਲ ਫਟਣ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਜਲਦਬਾਜ਼ੀ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਗਰਮੀ-ਰੋਧਕ ਬ੍ਰਹਮ ਬੂਟਾਂ ਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਮਾਰਿਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਭੂਮੀਗਤ ਗੁਫਾ ਬਣ ਗਈ। ਲਾਵਾ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਹੇਠਾਂ ਵੱਲ ਵਹਿ ਗਿਆ ਅਤੇ ਪੂਰੇ ਖੇਤਰ ਨੂੰ ਭਰ ਦਿੱਤਾ। ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ, ਮੈਂ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਇਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਸੋਨੇ ਦੇ ਧਾਤ ਦਾ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਖੇਤਰ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਅਸ਼ੁੱਧੀਆਂ ਸਨ। ਇਹ ਨਰਮ ਅਤੇ ਸ਼ੁੱਧ ਸੀ, ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੁੰਦਰ ਸੀ! ਇਹ ਛੂਹਣ ਲਈ ਰੇਸ਼ਮੀ ਜਿਹਾ ਮੁਲਾਇਮ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਇਆ। ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਲਿਜਾਣ ਲਈ ਕੁਝ ਨਰਮ ਸੋਨੇ ਨੂੰ ਖੁਰਚਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ, ਪਰ ਭੌਤਿਕ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਇਹ ਅਸੰਭਵ ਸੀ। ਸਤਿਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਇਹ ਉਹ ਸੋਨਾ ਹੈ ਜੋ ਧਰਤੀ ਦੇ ਤਲ 'ਤੇ ਬੈਲੇਸਟ ਦਾ (ਸਥਿਰਤਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ) ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸਨੂੰ ਖੋਹਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ।" ਮੇਰਾ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਸੀ ਕਿ ਇਹ ਜਗ੍ਹਾ ਧਰਤੀ ਦੇ ਕੇਂਦਰੀ ਭਾਗ ਦੇ ਬਹੁਤ ਨੇੜੇ ਹੋਵੇਗੀ। ਧਰਤੀ ਦਾ ਅੰਦਰੂਨੀ ਹਿੱਸਾ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਠੋਸ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਧਰਤੀ ਹੇਠ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਖਾਲੀ ਥਾਵਾਂ ਹਨ। ਜੇਕਰ ਕੁਝ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਛੇਕ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਹੇਠਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਖੋੜਾਂ ਉੱਪਰੋਂ ਲਾਵੇ ਨੂੰ ਸਮਾ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ।

ਪ੍ਰਸ਼ਾਂਤ ਰਿੰਗ ਆਫ਼ ਫਾਇਰ ਖੇਤਰ ਬਹੁਤ ਵਿਸ਼ਾਲ ਹੈ, ਜੋ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਪੱਛਮੀ ਤੱਟ ਅਤੇ ਏਸ਼ੀਆ ਦੇ ਪੂਰਬੀ ਤੱਟ ਤੱਕ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਸਤਿਗੁਰੂ ਜੀ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਲਗਾਤਾਰ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਸੰਭਾਲਣ ਲਈ ਉਪਾਅ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਭਾਵੇਂ ਦੋ ਰਾਤਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜਾਪਾਨ ਦੇ ਅਓਮੋਰੀ ਵਿੱਚ ਇਕ 7.6 ਤੀਬਰਤਾ ਦਾ ਭੂਚਾਲ ਆਇਆ ਸੀ, ਪਰ ਨੁਕਸਾਨ ਜ਼ਿਆਦਾ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਇਹ ਸਭ ਸਤਿਗੁਰੂ ਜੀ ਦੇ ਇਲਾਕੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਅਣਥੱਕ ਯਤਨਾਂ ਕਾਰਨ ਹੋਇਆ। ਮੂਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਜਪਾਨ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਸਮੁੰਦਰੀ ਤਲ ਦੇ ਹੇਠਾਂ, ਇੱਕ ਦੁਸ਼ਟ ਮਾਂ ਦਾਨਵ ਅੱਗ ਅਜਗਰ ਸੀ, ਜਿਸਦੇ ਨਾਲ ਦੋ ਨੌਜਵਾਨ ਦਾਨਵ ਅੱਗ ਅਜਗਰ ਸਨ, ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮ ਰਹੇ ਸਨ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਅੰਦਰ ਜਵਾਲਾਮੁਖੀ ਫਟਣ ਅਤੇ ਭੂ-ਵਿਗਿਆਨਕ ਉਥਲ-ਪੁਥਲ ਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਖੁਸ਼ਕਿਸਮਤੀ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ 2025 ਦੇ ਅੱਧ ਵਿੱਚ ਸੀਲ, ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਨਹੀਂ ਤਾਂ, ਜੁਲਾਈ 2025 ਵਿੱਚ, "ਜਾਪਾਨ ਡੁੱਬ ਜਾਵੇਗਾ" ਦੀ ਵਿਨਾਸ਼ਕਾਰੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਸੱਚ ਹੋ ਗਈ ਹੁੰਦੀ।

ਸਤਿਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਜਿਹਾ ਜੱਫਾ ਮਾਰਿਆ ਅਤੇ ਦੂਰੀ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ। ਸਤਿਗੁਰੂ ਜੀ ਅਤੇ ਮੈਂ ਵੱਖ ਹੋ ਗਏ ਅਤੇ ਰਿੰਗ ਆਫ਼ ਫਾਇਰ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਛੇਕ ਕੀਤੇ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਲਾਵਾ ਡੂੰਘੀਆਂ ਪਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਵਹਿ ਗਿਆ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਇਹ ਇਸਨੂੰ ਉੱਪਰ ਵੱਲ ਫਟਣ ਤੋਂ ਰੋਕੇਗਾ, ਪਰ ਇੱਕ ਸਮੱਸਿਆ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ: ਲਾਵੇ ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਘਟਣ ਨਾਲ ਮੂਲ ਲਾਵਾ ਪਰਤ ਨਵੀਆਂ ਖੋੜਾਂ ਬਣਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਸਮੱਸਿਆ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਣ ਲਈ ਸਤਿਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਜੋ ਤਿਕੋਣੀ ਨੂਵਾ ਪੱਥਰ ਦਿੱਤੇ ਸਨ, ਉਹ ਬਿਲਕੁਲ ਉਹੀ ਸਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਲੋੜ ਸੀ। ਮੈਂ ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਸੱਤ-ਰੰਗੀ ਨੂਵਾ ਪੱਥਰ ਕੱਢੇ, ਅਤੇ ਉਹ ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਵੱਡੇ ਹੋ ਗਏ, ਕੁਝ ਖੱਡਾਂ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਫਿੱਟ ਹੋ ਗਏ ਅਤੇ ਅਸਲ ਚੱਟਾਨਾਂ ਦੀਆਂ ਪਰਤਾਂ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਅਤੇ ਸਥਿਰ ਕਰਨ ਲਈ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਭਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਮੌਕੇ 'ਤੇ, ਸਤਿਗੁਰੂ ਜੀ ਮੈਨੂੰ ਮਿਲਣ ਆਏ, ਸਿਰ ਤੋਂ ਪੈਰਾਂ ਤੱਕ ਧੂੜ ਅਤੇ ਮੈਲ ਨਾਲ ਢੱਕੇ ਹੋਏ। ਲਾਵਾ ਨਦੀਆਂ ਦਾ ਵੱਡਾ ਖੇਤਰ ਹੁਣ ਧਰਤੀ ਹੇਠਲੀਆਂ ਡੂੰਘੀਆਂ ਪਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਵਧੇਰੇ ਸਥਿਰਤਾ ਨਾਲ ਵਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ।

ਹਾਲਾਂਕਿ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ ਦਬਾਅ ਅਜੇ ਵੀ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਪੂਰਾ ਗ੍ਰਹਿ ਅਸਥਿਰ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਰਿਹਾ। ਸਤਿਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਇਹ ਇਸ ਲਈ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਧਰਤੀ ਪਲਟਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰਹਿਣ-ਵਾਲੇ ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲ ਜੀਵ ਇੰਨੇ ਦੁਖੀ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਬੇਤਾਬ ਹੋ ਕੇ ਪਲਟਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਇਹ ਅਸਥਿਰਤਾ ਪੈਦਾ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ। ਇਹ ਸਭ ਊਰਜਾ ਕਾਰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।" "ਪਿਆਰ ਵਾਲੀ ਊਰਜਾ ਉਸਨੂੰ ਸਥਿਰ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਜੇਕਰ ਊਰਜਾ ਹਿੰਸਕ ਅਤੇ ਜ਼ਾਲਮ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਧਰਤੀ ਦੇ ਭੂ-ਵਿਗਿਆਨ ਲਈ ਬਹੁਤ ਪਰੇਸ਼ਾਨੀ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਮਰੋੜਨ ਅਤੇ ਹਿੱਲਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਬਿਲਕੁਲ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਦਰਦ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਿਆ ਵਿਅਕਤੀ ਉਲਟਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ।"

ਮੈਂ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਮਨੁੱਖਤਾ ਧਰਤੀ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਕਿੰਨੀ ਭਿਆਨਕ ਤਸੀਹੇ ਦੇ ਰਹੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਦਿਲ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ! ਕੁਝ ਦੇਰ ਬਾਅਦ, ਮੈਂ ਅਤੇ ਸਤਿਗੁਰੂ ਜੀ ਚੱਟਾਨਾਂ ਦੀਆਂ ਪਰਤਾਂ ਤੋਂ ਉੱਡ ਗਏ। ਆਪਣੀਆਂ ਸਵਰਗੀ ਅੱਖਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਅਸੀਂ ਪੁਲਾੜ ਤੋਂ ਧਰਤੀ ਵੱਲ ਦੇਖਿਆ ਅਤੇ ਦੇਖ ਸਕੇ ਕਿ ਜ਼ਮੀਨ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਕਿਹੜੇ ਖੇਤਰ ਲਾਲ ਸਨ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਹਰੇਕ ਖੇਤਰ ਦੀ ਗੰਭੀਰਤਾ ਦਾ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ। ਹੁਣ, ਲਾਲੀ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਘੱਟਦੀ ਜਾਪ ਰਹੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਸਤਿਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਲਈ ਰਾਹਤ ਦਾ ਇਕ ਸਾਹ ਲਿਆ। ਪਰ ਜੇਕਰ ਮਨੁੱਖ ਜਾਨਵਰ-ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮਾਸ ਖਾਣ ਦੇ ਆਪਣੇ ਜ਼ਾਲਮ ਅਭਿਆਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਬਦਲਦੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਅਸਥਾਈ ਸਥਿਰਤਾ ਬਹੁਤੀ ਦੇਰ ਨਹੀਂ ਰਹੇਗੀ।

ਵੀਗਨ: ਬਚਾਉਣਾ ਧਰਤੀ ਮਾਤਾ ਨੂੰ।

ਵੀਗਨ: ਧਰਤੀ ਤੁਹਾਡਾ ਧੰਨਵਾਦ ਕਰ ਰਹੀ ਆਪਣੀ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਲਈ।

ਸਤਿਗੁਰੂ ਜੀ ਦੇ ਹਰੇਕ ਪੈਰੋਕਾਰ ਦੇ ਸਮਾਨ, ਵੱਖਰੇ ਜਾਂ ਵਧੇਰੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਅਨੁਭਵ ਅਤੇ/ਜਾਂ ਬਾਹਰੀ ਸੰਸਾਰਿਕ ਅਸੀਸਾਂ ਹਨ; ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਕੁਝ ਨਮੂਨੇ ਹਨ। ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਰੱਖਦੇ ਹਾਂ, ਸਤਿਗੁਰੂ ਜੀ ਦੀ ਸਲਾਹ ਅਨੁਸਾਰ।

ਹੋਰ ਗਵਾਹੀਆਂ ਮੁਫ਼ਤ ਡਾਊਨਲੋਡ ਕਰਨ ਲਈ, ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਇੱਥੇ ਜਾਓ SupremeMasterTV.com/to-heaven